Eyjafjallajökull als lakmoesproef

De ECCMID was nog maar amper voorbij en de meeste bezoekers al weer thuis toen het luchtruim moest worden gesloten door een gaswolk uit IJsland. Hoewel sommigen kwade opzet vermoeden, is het aannemelijker dat de regering ook nu niets in de gaten had. Gebrek aan visie en regie of overmacht, iedere keer weer een interessante vraag.

De voorjaarsvergadering vond plaats in de week na de uitbarsting. Uiteindelijk bleken 15 buitenlandse sprekers niet in staat om te komen. Ook enkele Nederlandse sprekers zaten vast in het buitenland. De CW en de sessie-voorzitters/organisatoren hebben alle trucs uit de kast gehaald en geïmproviseerd wat ze konden. Uiteindelijk waren het weer prima dagen van een hoog niveau.

De voorjaarsvergadering is volledig inhoud-gedreven en dat is ook de grote kracht. Uiteraard is sponsoring essentieel, maar door gezamenlijke belangen te zoeken kan recht gedaan worden aan de wetenschap zonder dat de exposure van bedrijven en hun interactie met bezoekers daar onder lijdt.

Uiteraard is het ECCMID-model lucratiever, waardoor ESCMID zich zelfs genoodzaakt ziet haar zetel buiten de EU te vestigen. Maar ik durf de stelling aan dat de voorjaarsvergadering inhoudelijk sterker is dan de ECCMID, zelfs als de tsunami aan buitenlandse sprekers de toegang tot ons luchtruim ontzegd wordt.